
Bolesław Buyko (Bujko)
1878 - 1939
Uczył się w wileńskiej Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa. W latach 1896-1902 studiował w krakowskiej Szkole, a później Akademii Sztuk Pięknych u Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Alfred Dauna i Leona Wyczółkowskiego. W roku 1902 (lub 1903) osiadł na stałe w Paryżu, wystawiając od 1904 w tamtejszych Salonach. W swojej paryskiej pracowni w roku 1914 i 1920 urządzał wystawy swych prac. W 1921 miał indywidualną wystawę we Lwowie, w 1922 w Nicei, w 1938 w Warszawie (Salon Henryka Koterby). Przesyłał swe dzieła do Polski również na wystawy zbiorowe: do Warszawy, Lwowa, Wilna i Krakowa. Podróżował do Wielkiej Brytanii i Włoch. Parał się malarstwem olejnym i akwarelowym, rysunkiem, grafiką (litografią). Twierdzi się, że wczesne jego obrazy wiele zawdzięczają malarstwu Jana Stanisławskiego. W późniejszym okresie częściej nawiązywał do osiągnięć postimpresjonistów. Jego sztuka cieszyła się nad Sekwaną sporym powodzeniem. Często malował weduty różnych zakątków francuskiej stolicy i widoki zabytkowych wnętrz.
Obrazy w kolekcja:
Wnętrze Panteonu, 1907

