Zima w Clamart, 1918
Henryk Epstein

Świadoma prymitywizacja form, natura widziana jakby okiem dziecka – zbliżają obraz do wizji paryskich zaułków pędzla przyjaciela Epsteina – Maurice’a Utrilla. Ale już traktowany z autonomicznym subiektywizmem wobec natury kolor każe dostrzec optykę wywiedzioną z osiągnięć fowistów. Zaprzyjaźniony z artystą krytyk Chil Aronson (Franciszek Biedart) zwrócił uwagę na nostalgiczną nutę tego typu przedstawień: Przyglądając się z dystansu zimowym pejzażom [Epsteina – przyp. A.T.], miałem wrażenie, że nasz artysta malował zimę w Polsce, wyrażając przez to ukryte powiązania ze starą ojczyzną lat dziecinnych (Aronson 1963).

Biografia:

École de Paris 1988, s. 5, il. 3; École de Paris-Boulogne 1988-1989, s. 45, poz. 26; Bourdelle 1997, s. 103; Wierzbicka 1999, il. 35, s. 195.

© Copyright 2001 Tom Podl, art reproductions and text.